میخواهم بنویسم از هرآنچه نوشتنی است

اي کاش ميشد از همه چيز نوشت؟

روش صحیح دعا کردن

 

روش صحیح دعا کردن

 

هیچ دعایی بدون پاسخ نخواهد ماند هر دعایی-هر فکری-هر اقراری-هر احساسی-خلاق است به میزانی که آن فکر برای تو واقعی باشد و جدی تلقی شود به همان شدت در تجربه تو تبلور پیدا خواهد کرد

وقتی گفته می شود دعایی مستجاب نشده آنچه در واقع اتفاق افتاده این است که احساس،حرف یا فکری که قویا ذهن ما را مشغول کرده بود،به کار افتاده است با این وجود آنچه باید بدانی این است که همواره فکری در پس فکر ما است که به آن می توان عنوان فکر نگهبان را داد که در واقع کنترل کننده فکر است

بنابراین اگر تو با ندبه و زاری چیزی را بخواهی شانس به دست آوردن آن خیلی کم است چون فکر نگهبانی که در پس هر اندیشه ای خوابیده ،این است که تو اکنون چیزی را نداری که درخواست می کنی ،و این فکر نگهبان به صورت واقعیت تو درمی آید

تنها فکر نگهبانی که می تواند بر این فکر غلبه کند این باور و اعتقاد قلبی است که خداوند بدون گفتگو آنچه از او خواسته شود برآورده می سازد

روند دعا بسیار آسانتر می شود وقتی به جای آنکه به طور ذهنی تصور شود خداوند به همه خواست ها پاسخ مثبت می دهد به طور شهودی پذیرفته شود که ،اصولا نیازی به درخواست نیست در این صورت دعا به صورت دعای شکرگذاری درمی آید و به هیچ وجه جنبه درخواست پیدا نمی کند بلکه سپاسی است برای نعمت های موجود

بنابراین دعای صحیح دعای درخواست کردن چیزی نیست بلکه دعای تشکر است زمانی که تو از پیش از خداوند برای چیزی که مورد آرزوی تو است تشکر می کنی در واقع این بدین معناست که آن آرزو تحقق یافته است بنابراین تشکر مهمترین حرفی است که به پروردگار زده می شود چون اعتراف به این واقعیت است که خداوند قبل از اینکه چیزی از او بخواهی آن را به تو عطا می کند

از کتاب گفتگو با خدا اثر نیل دونالدوالش

 

 

 

  
نویسنده : عرفان ; ساعت ۱٠:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٦/۱٩
تگ ها :