میخواهم بنویسم از هرآنچه نوشتنی است

اي کاش ميشد از همه چيز نوشت؟

یاعلی

یا علی، هیچ نامی برایت ارزنده‌تر از علی (ع) فرزند کعبه نیست

چشمانم را روانه آسمان کردم و خواستم تو را ستاره بنامم نشد ، به آب نظر دوختم و توانم را آماده کردم تا تو را اقیانوس فریاد بزنم زبانم بند آمد.
 به سنگ نگاه کردم و خواستم تو را کوه بنامم باز هم نشد ، به گل خیره شدم و خواستم تو را گلستان بنامم پلک‌هایم فرود آمدند و بازهم نشد.

سرگشته شدم دلم را بر بالهای پروانه سوار کردم و رهسپار مکه شدم به دیوار چهار گوش کعبه نگاه کردم به پرده سیاه نظر دوختم و به ناودان طلا خیره شدم و آنگاه فهمیدم هیچ نامی برایت ارزنده‌تر از علی (ع) فرزند کعبه نیست.

نگاهم را به دیوار کعبه دوختم بعد از گذشته قرن‌ها به خوبی می‌توان شکاف ورود فاطمه بنت اسد را به داخل کعبه دید و صدای نجوای او را با خدای خود در لحظه تولدت شنید.

و هزاران فرشته آسمانی را دید که چگونه در کنار کعبه به خدای خود سجده کرده و ستایش او را برای آفرینش حیدر کرار می‌کنند.

علی جان! هنوز هم به یادم مانده لحظه‌ای که چشمانم را بروی دنیا گشودم اذانی در گوشهایم نجوا شد که در آن شهادت بر نام زیبایت بود کودکی بیش نبودم و زمین خوردم پدرم به سویم آمد و گفت : طفل کوچکم یا علی بگو و برخیز.

خردسالی شده بودم که مرا با عشق علی(ع) آشنا کردند و زمانی که نوجوانی شدم به یاد مظلومیت علی(ع) شب‌های قدر را احیا می‌گرفتم و وقتی که جوانی برومند شدم با ذکر نام علی(ع) تمامی گناهانم را شستشو میدادم و امید دارم روزی که خواستم الوداع از این دنیای پر از خشونت را بگویم فقط شفاعت علی است که به من شوق پرواز می‌دهد.

مولاجان! روزی که تو آفریده شدی ملائک به سجده بودند ، مسلمانان در حال طواف و عشاق به عشق ساقی بهشت زندگی می‌کردند چرا که آن روز ، روز علی ابوطالب نبود بلکه روز بدنیا آمدن مردانگی ،صلابت و خروش بی‌همتای موحدین بود.

با آمدنت اسلام زنده ماند و فرزندانت آبروی امت رسول الله شدند ، روزگار نامگیر اسم پر صلابت علی (ع) شد ، شیعه با نام تو در جهان شناخته شد و همانگونه که زن از نام فاطمه(س) تقدس مهر مادری یافت مرد هم از نام تو رحمت عشق پدری بدست آورد.

آقاجان! آن لحظه بود فهمیدم که آسمان با نگاه علی(ع) پر ستاره شد، آب با اشک‌های حیدر اقیانوس شد ،سنگ باصلابت علی (ع) کوه شد و گل با غنچه‌های زندگی علی (ع) گلستان و انسان با شهادت بر علی (ع) مسلمان شد.

علی جان! تولدت روز زنده کردن عشق به احدیت بود و دیگر با آمدنت همه هستی از خلقت ناچیز خود شرمنده شدند و آدمیان حسرت دیدار تو را با خود همیشه و در همه حال یدک خواهند کشید.

عزیزا! دیگر ‪ ۱۳رجب برایمان یک روز ساده و معمولی نیست بلکه روز پیدا شدن رحمت، صداقت، بی‌ریایی و بزرگی فرشته‌ای والاست که نامی پر صلابت چون پدر دارد.

اما ما با همین توان ناچیز فریاد می‌زنیم روز تولد مولود کعبه فخر عالم اوصیا و اولیا ، ناجی یتیمان ، و هدایتگر در راه ماندگان برهمه پدران ایران زمین و پدران آسمانی نزد ربانیت مبارک باد

  
نویسنده : عرفان ; ساعت ۱٢:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٢٥
تگ ها :